Van onze gastreporter

9 juli 2017   Hey, Mathijs hier! Zoon in de familie: van Vegten. Wij staan op de lijst voor het katertje: Iboy. Laatst toen we op kittenbezoek waren, vroeg Wilma me een stukje te schrijven voor de website (supergaaf natuurlijk!!!!!), dus hier ben ik! Voor mijn zus en mij was een kat altijd al een droom, helaas kwam het er toen nooit van omdat wij nog erg jong waren en nog niet echt de verantwoordelijkheid hadden om voor een kitten te zorgen. Maar nu, een paar jaar later, kunnen wij ook intensief voor een kitten zorgen en we begonnen meteen met zoeken. Ik heb ongeveer anderhalve maand gezocht naar een cattery die kittens beschikbaar had, en vele mailtjes en heel veel teleurstellingen later, kwam ik Averageragdoll tegen. Ik vond de website heel liefdevol naar de kat en toen ik zag dat er eind april/begin mei kittens werden verwacht had ik maar meteen een mailtje gestuurd. Diezelfde avond nog kreeg ik het antwoord: er was nog plek op de wachtlijst voor een katertje van Quinny!!! Na een leuk telefoongesprek zijn we dus op de wachtlijst beland. Het was toen begin januari en het lange wachten tot april was begonnen. Na drie lange maanden werden op 18 april eindelijk de kittens van Quinny geboren. Gelukkig kreeg Quinny 4 katertjes, dus keuze genoeg! In de weken daarna waren er veel updates, en het is altijd leuk om weer over de kittens te lezen (vooral over al het kattenkwaad dat ze uithalen). En toen was het tijd voor het eerste kittenbezoek, Wilma, Ken, Quinny en Chloe waren onderhand zo'n beetje levende legendes geworden, dus het was erg leuk om ze nu eens in het echt te ontmoeten, maar het leukst van allemaal was natuurlijk het zien van Boy!!! En na een uurtje geknuffeld en gespeeld te hebben met IBoy was het helaas tijd om te gaan. En een paar weekjes later (die wel heel snel leken te gaan) was het gelukkig weer tijd voor het tweede kittenbezoek, dit kittenbezoek was vooral leuk omdat we ook de andere baasjes konden ontmoeten en daar even een praatje mee maken. En de kittens waren natuurlijk heel wat speelser dan het eerste bezoek, het was heel gezellig en ook leuk om IBoy weer even te zien en te knuffelen. Maar op zo'n kittenbezoek lijkt de tijd wel te vliegen en na een ruim uurtje (dat gevaarlijk snel voorbij was) en een gesneuveld kattenspeeltje later was het weer tijd om afscheid te nemen. De neiging om IBoy gewoon op te pakken en mee te nemen naar huis was heel erg groot, maar dat hebben we uiteindelijk dus maar niet gedaan ;) En nu op het moment dat ik dit schrijf zijn de kittens bijna 12 weken, dus nog maar heel eventjes wachten en dan is het al zover!!! Wij kunnen hier echt niet wachten om IBoy in huis te nemen! Vaak zeggen wij ook tegen elkaar dat we het niet beter hadden kunnen treffen! :)